Selecteer een pagina

Foto’s bewerken op de smartphone: Snapseed

De laatste tijd merk ik dat ik alleen nog maar foto’s maak met mijn iPhone. Dat komt door wat gedoe met een nieuwe lens, maar ook door een bewerkingsprogramma dat ik op mijn telefoon heb staan en wat erg fijn werkt. Namelijk Snapseed.
Wat apps betreft blijf ik altijd zoeken en uitproberen, maar dit is een blijvertje. Mede dankzij Else Kramer, die de tip gaf over de app en er zelf ook erg enthousiast over is.

Maar wat is er dan zo fijn aan deze app? Volgens mij zit dat ‘m er vooral in, doordat het allemaal vrij duidelijk werkt, je goed ziet wat er verandert aan de foto en je ook nog eens een berg mogelijkheden hebt. Je kunt heel gemakkelijk het formaat wijzigen, de helderheid en het contrast aanpassen, maar ook verschillende filters over de foto heen zetten. Zet je dan even wat langer je vinger op de foto, dan zie je hoe de foto eerst was. En hoe langer je de app gebruikt, hoe gemakkelijker het wordt. Dat is natuurijk logisch, maar bij mij krijgen apps niet vaak die kans.

Een hele uitleg van de app ga ik hier niet geven, door het uit te proberen ontdek je veel meer. En wil je alles weten over Snapseed, houd dan de site van Else Kramer in de gaten. Er is nu namelijk een cursus bezig over Snapseed, maar misschien komt er wel een volgende.

 

Hieronder vind een aantal foto’s, die ik maakte en bewerkte met Snapseed.

Ook Snapseed proberen? Download deze voor IOS of Android.

IOS

Straatfotografie

Straatfotografie (Engels: street photography) is een fotografiegenre waarbij mensen op publieke plaatsen zoals straten, parken en metrostations gefotografeerd worden zonder dat ze zich daar bewust van zijn. Het is een kunstzinnige vorm van candidcamerafotografie die natuurlijke in plaats van geposeerde foto’s oplevert. Straatfotografie blijft evenwel een moeilijk te definiëren genre, omdat het zich op het kruispunt bevindt van documentaire fotografie, het toeristisch kiekje en het fotojournalisme dat zich op faits divers richt.

Bron: Wikipedia

Met mijn verjaardag kreeg ik het fotoboek De Amsterdammers, met allemaal foto’s gemaakt door Maarten van den Kamp. Een mooi voorbeeld van straatfotografie en heerlijk om door te kijken. Ik houd er wel van, foto’s van het leven van alledag. Met daarop mensen die toevallig op dat moment daar zijn waar jij met jouw camera ook bent. Dat maakt het meteen ook lastig. Kun je dat wel maken, zomaar foto’s maken van anderen? Als ik zo naar mijn eigen foto’s kijk, denk ik dat het prima kan. Ik zal nooit mensen op een vervelende manier fotograferen, waarom zou ik dat doen? Toch werpt het wel een drempel op, vind ik straatfotografie moeilijker. Maar het zijn wel foto’s waar ik graag naar terug kijk.

Omdat ik het erg leuk vind om te doen, wil ik er ook meer mee aan de slag. Dus meer op pad om foto’s te maken. Of nu eens niet van die kerk in die vakantieplaats, maar van de mensen die naar de kerk staan te kijken. Het lijkt me mooi om me daar verder in te ontwikkelen.

Eerdere foto’s in de categorie ‘Straatfotografie’ vind je hier. Ik hoop het snel met meer aan te vullen.

Overstappen naar een prime lens

Ruim anderhalf jaar geleden kocht ik de Sony A5100 en natuurlijk moest mijn camera mee op vakantie. Daar ging het mis. Hij hing op mijn schouder, ik bukte en de camera gleed van mijn schouder. Bam, met de lens op een betonnen rand. Ik leek er goed van af te komen. Er zat een deukje in de behuizing van de lens, maar verder leek alles goed te werken. Tot een paar weken geleden. Mijn camera herkende de lens niet meer. Hoe vaak ik hem er ook opnieuw opzette, ik kreeg alleen maar een melding op mijn scherm. De contactpunten schoon gemaakt, maar ook dat mocht niet baten. Dus moest de camera weg voor reparatie. Deze week kreeg ik eindelijk bericht en de melding op mijn camera werd toch echt veroorzaakt door die val van anderhalf jaar geleden. Dat is balen, want dat valt natuurlijk niet onder de garantie.

Eén geluk, het is de lens die het defect veroorzaakt en die is te vervangen. Maar wil ik dan weer een kit-lens of grijp ik deze mogelijkheid aan om eens voor een andere lens te gaan? Een prime lens, eentje met vast brandpunt dus. Kwalitatief zijn die vaak beter dan de standaard zoom-lenzen. En de 50mm lens op onze spiegelreflex is mijn favoriet voor die camera. Bij de vele foto’s die ik maak met mijn iPhone zoom ik ook nooit in. De keuze voor een prime lens is dus geen vreemde keuze. Inmiddels heb ik deze op het oog; de Sigma 30mm F2.8. De enthousiaste reviews maken me erg nieuwsgierig. Nu is het afwachten tot mijn camera weer terug is, ik hoop dat dit niet zo lang meer duurt. Ik heb ‘m namelijk best wel gemist.