Selecteer een pagina

Ruim anderhalf jaar geleden kocht ik de Sony A5100 en natuurlijk moest mijn camera mee op vakantie. Daar ging het mis. Hij hing op mijn schouder, ik bukte en de camera gleed van mijn schouder. Bam, met de lens op een betonnen rand. Ik leek er goed van af te komen. Er zat een deukje in de behuizing van de lens, maar verder leek alles goed te werken. Tot een paar weken geleden. Mijn camera herkende de lens niet meer. Hoe vaak ik hem er ook opnieuw opzette, ik kreeg alleen maar een melding op mijn scherm. De contactpunten schoon gemaakt, maar ook dat mocht niet baten. Dus moest de camera weg voor reparatie. Deze week kreeg ik eindelijk bericht en de melding op mijn camera werd toch echt veroorzaakt door die val van anderhalf jaar geleden. Dat is balen, want dat valt natuurlijk niet onder de garantie.

Eén geluk, het is de lens die het defect veroorzaakt en die is te vervangen. Maar wil ik dan weer een kit-lens of grijp ik deze mogelijkheid aan om eens voor een andere lens te gaan? Een prime lens, eentje met vast brandpunt dus. Kwalitatief zijn die vaak beter dan de standaard zoom-lenzen. En de 50mm lens op onze spiegelreflex is mijn favoriet voor die camera. Bij de vele foto’s die ik maak met mijn iPhone zoom ik ook nooit in. De keuze voor een prime lens is dus geen vreemde keuze. Inmiddels heb ik deze op het oog; de Sigma 30mm F2.8. De enthousiaste reviews maken me erg nieuwsgierig. Nu is het afwachten tot mijn camera weer terug is, ik hoop dat dit niet zo lang meer duurt. Ik heb ‘m namelijk best wel gemist.